We Journey towards a Home
Door Mahmoud Darwish
We journey towards a home not of our flesh. Its chestnut trees are not of our bones.
Its rocks are not like goats in the mountain hymn. The pebbles' eyes are not lilies.
We journey towards a home that does not halo our heads with a special sun.
Mythical women applaud us. A sea for us, a sea against us.
When water and wheat are not at hand, eat our love and drink our tears . . .
There are mourning scarves for poets. A row of marble statues will lift our voice.
And an urn to keep the dust of time away from our souls. Roses for us and against us.
You have your glory, we have ours. Of our home we see only the unseen: our mystery.
Glory is ours: a throne carried on feet torn by roads that led to every home but our own!
The soul must recognize itself in its very soul, or die here.
Addendum van de studenten
In dit addendum delen wij, The Olive Branch, de ArtEZ-studenten voor Palestina-beweging,
enkele van onze standpunten die het CvB niet wilde onderschrijven.
Al onze acties en initiatieven erkennen de stakingslijn die het Palestijnse verzet voor ons
heeft getrokken. We staan in volledige solidariteit met PACBI en eisen nog steeds dat ArtEZ
zich aansluit bij de academische en culturele boycot van de Israëlische zionistische entiteit.
We veroordelen het brute politiegeweld tegen alle anti-genocide demonstranten.
Hoewel we alle oorlogsmisdaden veroordelen, erkennen we dat geweld gepleegd door een
bezet volk niet even zwaar moet worden veroordeeld als geweld gepleegd door de bezetter;
geweld voltrekt zich niet in een vacuüm. Het internationaal recht bepaalt dat bezette
volkeren het recht hebben om zich te verzetten (Protocol I van de Verdragen van Genève),
hieruit volgt dat Palestijnen het recht hebben op gewapende strijd.
Zionisme is een settler-colonial project en Israël de hedendaagse voorhoede van westers
imperialisme en white-supremacist colonialism. Het zionistische project wordt staande
gehouden door de verbeten steun van het Westen en andere mogendheden vanwege hun
respectieve financiële en geopolitieke belangen. Sommige van hen, waaronder Nederland
dat F-35-onderdelen levert, maken zich schuldig aan medeplichtigheid aan genocide
(Genocideverdrag Artikel III, e). De oprichters van Israël achtten de etnische zuivering van
Palestijnen en de Palestijnse cultuur noodzakelijk om de Israëlische etnostaat te laten
overleven. De huidige genocide is dan ook geen afwijking, maar slechts de culminatie van
de principes waarop Israël is opgericht.
ArtEZ schort haar banden met medeplichtige Israëlische instellingen op, maar alleen totdat
de 'oorlog' voorbij is. ArtEZ houdt deze instellingen dus verantwoordelijk tijdens hun
genocidale campagne, maar niet daarna. Verder weigert ArtEZ hen verantwoordelijk te
houden voor hun medeplichtigheid aan apartheid en kolonialisme. Volgens ArtEZ komt dit
door het ontbreken van een bestaand ethisch kader. Dit kader zal worden ontwikkeld door
de Vereniging Hogescholen in samenwerking met studenten.
Gezien het beleid van de Nederlandse staat, en de tendens van instellingen om beleid van
hogeraf te evenaren, zijn we sceptisch dat dit kader moreel juist zal blijken. Maar we hopen
ongelijk te krijgen.
Het ABP investeert miljarden in illegale nederzettingen op gestolen Palestijns land. We
willen dat ArtEZ zich hardmaakt binnen de nationale organisatie Vereniging Hogescholen,
waar zij deel van uitmaakt, om te desinvesteren van deze illegale nederzettingen dan wel
om een ander pensioenfonds te vinden om mee samen te werken.
We roepen andere onderwijsinstellingen op om te desinvesteren van Israëlische instellingen
en een verklaring af te leggen waarin zij zowel de genocide door Israël op Palestijnen als de
Israëlische apartheid veroordelen. We roepen hen op om hun platform en macht te
gebruiken om zich uit te spreken en te handelen naar de progressieve waarden die zij
verkondigen. We veroordelen de hypocrisie van instellingen die bijdragen aan een koloniaal
nederzettingsproject terwijl ze dekoloniaal onderwijs aanbiedt aan haar studenten.
Fuck Your Lecture on Craft, My People Are Dying
Door Noor Hindi
Colonizers write about flowers.
I tell you about children throwing rocks at Israeli tanks
seconds before becoming daisies.
I want to be like those poets who care about the moon.
Palestinians don’t see the moon from jail cells and prisons.
It’s so beautiful, the moon.
They’re so beautiful, the flowers.
I pick flowers for my dead father when I’m sad.
He watches Al Jazeera all day.
I wish Jessica would stop texting me Happy Ramadan.
I know I’m American because when I walk into a room something dies.
Metaphors about death are for poets who think ghosts care about sound.
When I die, I promise to haunt you forever.
One day, I’ll write about the flowers like we own them.