Foto: Nico van Maanen
“Face the limitation of the camera and of life itself with dignity and assurance, employing an active stragegy to meet the incompletion that is our basic human condition – to strike a bargain between what is and what is not.”
Inleiding
In dit project is de waarde van een abstracte en exploratieve benadering van fotografie en tekst onderzocht voor het verkrijgen van inzicht in de belevingswereld van mensen met neurodivergentie en/of een psychiatrische aandoening. Deelnemers zijn meegenomen in een exploratie van abstracte fotografie, om de omgeving in het hier en nu te ervaren, te spelen met perceptie, en interactie aan te gaan door deze in beelden vast te leggen. Door middel van woorden werden de beeldelementen uit de foto’s geanalyseerd en verwerkt tot een tekst. Er ontstond inzicht in persoonlijke neigingen, deelnemers gaven betekenis aan de beelden en ontdekten analogieën tussen het fotografische proces en het dagelijks leven. Vorm – stromend uit persoonlijke keuzes – stond in de foto’s boven het onderwerp – dat wat er al is – en zo ontstond er een nieuwe betekenis die de ervaringen abstraheert.
Visie
Met een achtergrond als beeldend therapeut en fotograaf is mijn werk als artisteducator gericht op de waarde van het proces. Door het inzetten van dit proces streef ik naar ruimte voor de diversiteit van persoonlijke belevingswerelden, óók – of juist – binnen een overkoepelend kader. Mijn overtuiging is dat dit mensen kan helpen om te ervaren hoe zij zelf in het leven staan en te leren hoe zij hier een persoonlijke betekenis aan kunnen geven. Door te focussen op rust en openheid, een plek waar keuzes niet goed of fout kunnen zijn, maar vooral eigen, ontstaat er ruimte voor ontmoetingen tussen de zelf en het andere.
Foto: Coen van Ouwerkerk
Foto: Coen van Ouwerkerk
“The self ... is not a thing but a ‘state of existence’. Being a self is not an achievement that comes to a conclusion – like ‘from now on I am a self, and no one can take that away from me’ – but is a truly lifelong ‘balancing act’, because it occurs in and with the world, not outside of it.”
Urgentie
Fotografie kan een waardevol medium zijn om mensen deel te laten nemen aan een maakproces, maar vaak ontstaat er een focus op het resultaat. Zelf deed ik in 2023 een onderzoek waarbij ik vroeg aan autistische vrouwen om hun ervaring met sociale camouflage fotografisch vast te leggen.De beelden waren sprekend, maar ik begon me af te vragen; waarom moeten mensen zich eigenlijk uitleggen of verklaren? Welke zichtbaarheid geef je dan aan iemand? Ik realiseerde dat de waarde die ik zelf ervaar in het fotografische proces niets te maken had met uitleggen, maar meer met zelfonderzoek en – inzichten die ik vervolgens abstract kon delen met anderen. Juist dat wilde ik ook aan anderen aanreiken.
Doel
In de toekomst wil ik deze exploratieve en abstracte benadering verder uitwerken en toetsen of mensen vanuit de ontstane elementen in de workshop steeds meer richting kunnen geven aan hun werk. Het lijkt me een waardevolle manier – voor mensen die dit zouden willen – om de persoonlijke belevingswereld van mensen zichtbaar te maken in een werkwijze waarin foto’s geen uitleg of registratie zijn, maar een impliciete essentie van een persoon reflecteren.
Foto: Nico van Maanen
Deze pagina is voor het laatst gewijzigd op 28 juni 2026
Sta jij op deze pagina? En heb je een opmerking? Mail naar de redactie.



