Ite Hamming

Ite Hamming is beeldend kunstenaar en onderzoekt wat er gebeurt wanneer kunst
zich niet verstopt binnen de muren van een expositieruimte, maar juist de openbare ruimte opeist en het leven van alledag verstoort. Met humoristische interventies en guerrillakunst op straat stelt hij kritische vragen en maakt hij sociale en politieke kwesties toegankelijk. Door alternatieve standbeelden te plaatsen of onverwachte theatrale acties uit te voeren reageert hij op actuele onrechtvaardigheden en nodigt hij de toeschouwer uit om misstanden te bevragen.
 

Bij finals presenteert hij een aantal interventies en staat De VerzetsCanta
centraal. Voor dit project deed hij, in samenwerking met stichting Toon, Ruimte voor het Onaffe, onderzoek in de Amsterdamse wijk Slotermeer, waar veel straten en bruggen zijn vernoemd naar verzetshelden uit de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig is het een diverse en levendige wijk met sociale huurwoningen en een grote verscheidenheid aan culturele achtergronden, waar verzet voor veel mensen niet iets historisch is, maar iets dat veel dichterbij komt. Ite reed er de afgelopen maanden rond in een zelfgemaakte houten Canta. Deze fungeerde als ‘mobiele gespreksstarter’ waarmee hij verhalen van buurtbewoners rond Plein 40-45 verzamelde over wat verzet vandaag de dag betekent. Hij onderzocht welke plek verzet heeft in het dagelijks leven van de Slotermeerse bevolking en hoe we verzet kunnen oefenen, om zichtbaar te maken dat we niet alleen zijn in onze zorgen en dat een gevoel van machteloosheid misschien minder terecht is dan we soms denken.

In samenwerking met Toon, Ruimte voor het Onaffe, deed Ite Hamming onderzoek in Amsterdamse wijk Slotermeer, waar veel straten en bruggen zijn vernoemd naar verzetshelden uit de Tweede Wereldoorlog. Tegenwoordig is het een diverse en levendige wijk met sociale huurwoningen en een grote verscheidenheid aan culturele achtergronden, waar verzet voor veel mensen niet iets historisch is, maar iets dat veel dichterbij komt. Een zelfgebouwde, houten Canta fungeerde als gesprekstarter, om verhalen van buurtbewoners rond Plein 40-45 te verzamelen over wat verzet vandaag de dag betekent, in het dagelijks leven van de Slotermeerse bevolking, om zichtbaar te maken dat we niet alleen zijn onze zorgen, en dat een gevoel van machteloosheid misschien minder terecht is dan we soms denken.