Havva Malyalizade

Bestaan ​​betekent geschiedenissen met je meedragen – geschreven en ongeschreven – op je lichaam. Het betekent leven in de breuklijnen van migratie en in het geërfde geweld van patriarchaat en kolonialisme. Hoe benoemen we dat geweld en trauma? Voor het vrouwelijke lichaam blijft het onbenoemd, maar wordt het wel gevoeld.

Als Turks-Cypriotische kunstenaar beweegt mijn werk zich op het snijvlak van herinnering, identiteit en culturele ontworteling. Mijn werk, dat geworteld is in persoonlijke verhalen, herinneringen en bredere narratieven over de diaspora, houdt zich bezig met wat er is achtergebleven. De drijfveer om kunst te maken haal ik uit de stille geschiedenissen die de vrouwen in mijn familie met zich meedragen; ik verweef verleden en heden met elkaar vanuit een blik die zowel persoonlijk als vertrouwd is, en put daarbij inspiratie uit erfgoed en culturele gebruiken.