Femke Huijsmans

INT. BUS - je hebt een helse kater, bent net ongesteld geworden en je gevoelige ex stapt in en gaat voor je zitten.

Hystera is een rauw, poëtische werk over gek worden. Van de liefde, van jezelf, omdat je vrouw bent. Hoe ga je om met gek genoemd worden en is dat hetzelfde als gek zijn?

Hystera vermengt poëzie met theater, zowel op papier als op het podium. In de voorstelling - bestaande uit een aantal scènes uit het werk - werd de theatraliteit van een poezievoordracht onderzocht. Met muziek en regie door Jan Turkenburg. Tekst en spel door Femke Huijsmans.

hij ligt op de tandartsstoel onder wit-blauw tl-licht
waar ik een straaltje bloed van zijn sleutelbeen lik
nadat ik de hechtingen in onze tongen
naad voor naad heb losgetrokken

ik wil hem van top tot teen besnijden
de liefde in petrischaaltjes stoppen en kijken hoeveel
schimmel erop groeien kan

het als heroïne injecteren met een tweedehands spuitnaald
gekregen van een vader die ik geen vader mag noemen
een geknapte ader kent geen grenzen
  vervaagd zicht heeft geen scherptediepte meer

vruchtbaar, dus gevaarlijk

met een reflexmatige spiersamentrekking
slik ik verlangen in met Mentos, cola en een paracetamol

Femke Huijsmans (zij/haar) is verliefd op taal, en die hoeft volgens haar niet gescheiden te blijven van muziek, beeld en theater. Ze schrijft gedichten en verhalen in de breedste zin van het woord, waarbij ze zich beweegt rond het grensgebied tussen horror en erotica. Haar taal is ruw, scherp en kritisch, met af en toe een grof randje. Femke bevraagt vrouwelijke stereotypes en schuwt daarbij geen ongemak. Via het absurde en surreële, wil ze tot de kern komen van 'vage' begrippen zoals liefde, haat en alles daar tussenin.