Dominika Mandes

Ik neem omgevingen in me op en leg ontmoetingen vast. Via beeldende kunst en schrijven leg ik gewaarwordingen vast in relatie tot beweging. Als methodologie maak ik gebruik van de toestand van het ronddwalen, die ik zowel als een fysieke verplaatsing als een psychologische ervaring beschouw. Nieuwsgierigheid naar verkenning en escapisme leiden me naar diverse plekken over de hele wereld, waar ik de innerlijke reacties verwerk die na de uiterlijke gebeurtenis bij me opkomen. Ik maak gebruik van de rusteloze aard van de geest, omarm de voortdurende beweging ervan en aanvaard de verwarring die voortkomt uit het navigeren door een toestand van alledaagse werkelijkheid. De onderwerpen in mijn werken wijzen op de heerschappij van omgevingsrelaties. Ze veranderen voortdurend van vorm in plaats van gebonden te zijn aan het individu en een vastomlijnde positie. Wezens die fungeren als tussenvorm tussen parallelle werelden van aardse situaties en emotionele reflectie. Ze bestaan buiten de tijd en nemen landschappen in om onze menselijke positie in de levende wereld ter discussie te stellen, waarbij ze de illusie van onze controle blootleggen. In the heavenly blue-tiled bathroom dwaal je door de overblijfselen van plaatsen die je ooit hebt bezocht. De herinnering heeft de tijdlijn veranderd door verschillende geografische locaties samen te voegen en met elkaar te laten kruisen. Je bevindt je onder andere tussen het stuifzand, de kustlijn en het pension. Tijdens het maken van de werken dacht ik na over reizen als tegelijkertijd bezoeker en indringer. Een overeenkomst die ontstond door het onder ogen zien van mijn eigen angsten, ingekapseld in het lichaam, roept een vraag op: komt de angst voort uit de confrontatie met de buitenwereld of met jezelf?