Dahyun Lyu

In mijn werk met bewegend beeld benader ik film als een praktijk die draait om tijd en relaties – een praktijk die zich verzet tegen directheid en efficiëntie ten gunste van tijdsduur, aandacht en belichaamde aanwezigheid. Mijn werk komt voort uit de observatie van hoe tijd wordt beleefd, gedeeld en vormgegeven via alledaagse gebaren, met name binnen contexten die worden bepaald door afstand, verplaatsing en stille vormen van arbeid.

In dit werk keer ik terug naar een huis dat, nu mijn grootmoeder er niet meer is, geen thuis meer is. Aan de hand van bewegende beelden waarin de perspectieven van het huis en mijzelf elkaar kruisen – en gecombineerd met stop-motionanimatie in cyanotypetechniek – onderzoek ik hoe vervallen herinneringen in het heden blijven trillen, verschuiven en zich vernieuwen. Via cyanotype-animatie beweeg ik me naar een niet-lineaire tijdsbeleving en creëer ik een ruimte waarin herinnering, droom, het virtuele en de werkelijkheid in een staat van verstrengeling naast elkaar bestaan.