Caya Rosa van Rossum

De wereld is gevangen in acht sporen tape. Ik zie het helder voor me, ik hoor het. De gehele wereld, in dat ene stuk tape, in mijn handen. Het is een wonder. Ik leg de tape op de recorder, sluit mijn ogen, druk op play, luister. Op elk spoor gebeurt precies hetzelfde en toch is alles anders, staan de haartjes de andere kant op. Ergens hoor ik links gestommel en rechts een dreun en ergens anders is dat andersom en ergens is het stil. 

Ik dacht dat er te weinig ruimte was. Alles was te veel. Ik te vol, het ik paste niet in deze huid, het vlees niet in de ruimte, niet tussen het andere vlees. Elke mok op aarde overstroomde, elke schors barstte. 
 

Caya Rosa maakt met troep, tape en taal. Er ontstaan programma’s, geluiden, performances, evenementen, essays, prozaïsche poëzie en poëtische proza. Eerder organiseerde ze Poëzie op Plaats, publiceerde ze bij de Kluger Hans, maakte ze met collectief TAST literaire installaties en trad ze op tijdens de Rave voor de Rafelranden. Soms vloeit er iets en vaak breekt er iets - altijd staat een collectiviteit centraal.