Boaz Hoek

Hoe kunnen we iets behouden dat al is vergaan? Werk dat is voortgekomen uit rouw is uitgegroeid tot een voortdurende handeling van behoud, een vorm van arbeid die ik met zorg en toewijding benader.  Ontmantelde processiebanners en handgebaren die je uitnodigen tot deelname. Door voorwerpen die hun functie hebben verloren in een nieuw perspectief te plaatsen en gereedschap en relikwieën te hergebruiken die mijn vader heeft achtergelaten, stel ik de vraag, wat er nog meer gevraagd zou moeten worden van de sporen die achterblijven.

Door te verwijzen naar transitieprocessen kan ik thema’s aan de orde stellen die verder reiken dan het materiële. De sculpturen worden vastgelegd in hun rustmoment, terwijl ze uit elkaar vallen of met moeite bij elkaar worden gehouden met behulp van bouwmaterialen, alledaagse voorwerpen en gevonden voorwerpen. In tijden van gedeeld rauw en toenemende reflecteert mijn werk op verlies en wat er overblijft.