Renée schrijft het liefst voor theater
“Het is echt geweldig om elke dag met taal bezig te kunnen zijn!” Renée Pinksterboer, vierdejaars Creative Writing, schrijft zelf het liefst theaterscripts. Ze houdt van tekst die uitgesproken wordt.

foto: Lin Woldendorp
De bachelor Creative Writing is een brede opleiding. “Iedereen die affiniteit heeft met taal, kunstzinnig is en zelf graag praktisch aan de slag gaat, is hier op z’n plek”, zegt Renée. “Ik heb klasgenoten die graag ‘klassiek schrijven’, bijvoorbeeld romans en novelles. Maar er zijn ook studiegenoten met een voorkeur voor het vertellen van verhalen in audio. Of die graag experimentele poëzie maken. En zelf schrijf ik het liefst toneelteksten.”
Het publiek raken met tekst
De liefde voor taal en theater zat er bij Renée al jong in. “Als kind schreef ik graag verhaaltjes en als puber deed ik mee aan Starring #22 Naxos. Dit was een jongerenproductie van de Toneelschuur in Haarlem.” Ook ging ze graag naar toneelvoorstellingen. "Ik ontdekte hoeveel moois er schuilt in teksten die het publiek raken.”
Ze gaat verder: “Ik vind het ook altijd spannend om de vertaling van tekst naar het podium te zien. Hoe zal de acteur het personage laten klinken? Waarschijnlijk is dat gevoel van spanning vergelijkbaar met wat anderen ervaren bij een voetbalwedstrijd.”
“Ik wil graag personages op het podium zetten die net niet helemaal functioneren in de wereld. En het publiek uitdagen om toch van hen te houden.”
Renée vond haar eigen stem
In de eerste twee jaar van Creative Writing was Renée booked en busy met alle verplichte vakken van de opleiding, zoals ze zelf zegt. Maar toen ze in het derde jaar ruimte kreeg voor een groter eigen project wist ze meteen: ik ga schrijven voor theater. “Ik wil graag personages op het podium zetten die net niet helemaal functioneren in de wereld. En het publiek uitdagen om toch van hen te houden.”
Tijdens haar stage bij Frino, een Brabants muziektheaterduo, werd het vuurtje verder aangewakkerd. “Ik merkte toen: o ja, theater mag ook gewoon léúk zijn. Dat besef was ik een beetje kwijtgeraakt tijdens mijn opleiding. Ik nam het allemaal heel serieus.”
Gaandeweg vond Renée steeds meer haar eigen stem als schrijver. “Van docenten leerde ik dat er niet één goede manier van schrijven is. Ook ontdekte ik dat iets niet zwaar hoeft te zijn om toch te kunnen raken. Over serieuze zaken kun je op een lichte manier schrijven, bijvoorbeeld met grappige observaties en spreektaal. Inmiddels weet ik dat dit mij juist goed ligt.”
Interdisciplinaire samenwerking
Voor haar afstudeerwerk wilde Renée graag een voorstelling schrijven met zo’n lichte toets. Zij ging op zoek naar een student die haar tekst zou kunnen spelen. “Het was niet heel moeilijk om iemand te vinden, dankzij mijn netwerk”, vertelt ze. “Veel opleidingen van ArtEZ zitten in hetzelfde gebouw. Dus je komt studenten van andere opleidingen regelmatig tegen, bijvoorbeeld in de kantine. Via een vriendin kwam ik toen in contact met Laura van de Werf, van de Toneelschool.”



foto's: Bart Grietens
Voorstelling over nostalgie en eenzaamheid
Tijdens een eerste kop koffie bespraken Renée en Laura hun ideeën en wensen voor wat uiteindelijk een gezamenlijk finals-product zou worden. Renée: “Al snel ontdekten we een gedeeld verlangen naar lichtheid. Samen ontwikkelden we vervolgens een concept. Ik schreef de tekst en Laura maakte korte performances. Zo groeide het project stap voor stap uit tot de voorstelling DE DAG DAT NIEMAND KWAM.”
Deze tragikomische voorstelling gaat over een lesbische prinses die smacht naar haar ex-vriendin. “Ik vind de representatie van queer personages heel belangrijk”, licht Renée toe. “Maar het verhaal draait niet alleen om lesbisch-zijn. Het gaat voor mij ook om thema’s als nostalgie en over welke vorm eenzaamheid kan krijgen. Ik denk dat veel mensen daar wel iets in herkennen en zich met het verhaal kunnen verbinden.”
Dezelfde passie, een andere blik
Het afstudeerproject smaakte naar meer, blikt Renée terug. “Ik merk dat ik me uitgedaagd en geïnspireerd voel door samenwerking, zeker met makers van andere disciplines. Gelukkig kreeg ik daartoe de gelegenheid. Docenten juichen de samenwerking met andere opleidingen zeker toe.”
In de toekomst hoopt Renée vooral vaker op te trekken met theatermakers. “We hebben dezelfde passie, maar een andere blik. Voor mij is het startpunt altijd: taal. Het allerliefst zou ik voor het theater willen blijven schrijven. Dat is toch wel de grote droom.”
