Puck Sier

"Mijn opa was een bijzonder eigenwijze man, een eigenzinnige levensgenieter en de creatieveling van de familie. Iemand die mij heeft gevormd tot de vrouw die ik nu aan het worden ben.

41 is het geboortejaar van mijn opa. Drie jaar geleden verloor ik hem na een kort ziekbed aan uitgezaaide kanker. Sindsdien draag ik het getal 41, in zijn eigen handschrift getatoeëerd op mijn arm, altijd met me mee. Het is mijn geluksgetal, maar vooral een tastbare herinnering die altijd met mij verweven zal zijn.

Ik had een hechte band met mijn opa en oma. Een deel van mijn jeugd bracht ik bij hen door, waardoor zij niet alleen mijn grootouders waren, maar ook een tweede thuis.
Hij maakte bloemstukken van gevonden materialen en zag schoonheid in dingen die anderen over het hoofd zagen. Pas later ben ik gaan beseffen hoeveel die manier van kijken mij heeft beïnvloed.

Omdat ik slecht over mijn emoties kan spreken, zoek ik naar manieren om gevoelens zichtbaar te maken zonder ze volledig vast te zetten in taal. Voor dit werk vertaal ik de bloemstukken van mijn opa naar metaal. Waar bloemen normaal zacht en vergankelijk zijn, maak ik ze hard en blijvend. Het metaal draagt voor mij de zwaarte van mijn rouw.

Mijn werk ‘41’ is een weerspiegeling van mijn opa en mij. Het stuk dat mij representeert draagt ‘41’; het stuk dat hem representeert draagt ‘meisje’, de naam waarmee hij mij altijd aansprak. Het werk gaat over verlies, maar ook over de angst om iemand uit het geheugen te laten verdwijnen door niet meer over hem te spreken. Door hem een plek te geven in mijn werk, blijft hij aanwezig."

Contact:
pucksier@hotmail.com