Olin ‘t Hart

Waarde wordt vaak gebaseerd op productiviteit en economische waarde. Dit kapitalistische systeem laat veel en velen ongemeten. Er is behoefte aan langzamere, kleinere economieën, een langzamer en kleiner leven. Ik hou van het onproductieve, het onbesliste, het ontbrekende. Dit is de negatieve ruimte, het rondom.

Een artistieke praktijk kan gebruikt worden om iets te oefenen. Zoals op een bepaalde manier naar de wereld kijken, aandacht schenken, observeren. Zien hoe we dingen waarderen en wat dat doet met hoe we ermee omgaan. (Wanneer we ze waarderen, met zorg.) Aandacht vormt de manier waarop je de wereld ziet, de manier waarop je je erin beweegt, wat je ervan maakt. Zoals wensen, het oefenen van wensen, een afwijzing van apathie. Mijn werk bestaat uit objecten die passen in de palm van een hand, gemaakt van restmaterialen. Het object is soms een plaatshouder, soms een ontvanger van mijn doen. Ik koester liefde voor objecten, de reminder, het restant. We moeten koppig zorgen voor zorg groter dan wanhoop! Dit is een wens, een wens als richting, een horizon.

(maar) ik wacht. Wacht om de wens te gebruiken, op het perfecte moment en de perfecte woorden. Wacht tot alles op zijn plaats valt en wacht tot de wereld logisch wordt, tot ik er klaar voor ben.

(maar) terwijl ik wacht, kijk ik naar de bomen, naar mijn handen, naar de wereld om me heen. Dan herinner ik me: alles wat groot is, is gemaakt van kleine dingen.