Nanne van Schie

“We dansten op straat om een plek op te eisen voor iedereen die doorgaans niet veel ruimte krijgt. De wezens en ideeën die op de rafelige randen bestaan, degenen die druk uitoefenen en degenen die flikkeren of wankelen. Ik danste achter een van de wagens in de parade en zag iemand een mengpaneel in de lucht tillen. Het was leek het kloppend hart van het geluidssysteem, met kabels waardoor energie naar buiten en binnen stroomt. Ze gaven het een feestelijke kus. Ik glimlachte bij dat gezicht, omdat ik besefte dat het podium ook voor hen is; de materie waardoor we spreken en die tot ons spreekt.” 

Nanne van Schie (zij/hen/die, 2000) observeert relaties tussen mens en materiaal en stelt begrippen als behoren, nutteloosheid en verstoringen ter discussie. Ze richt zich op assemblages waarin gevonden voorwerpen samengaan met vervaardigde elementen. Keramiek, textiel, hout, glas, metaal en schuim komen samen in een gespannen evenwicht waarin krachten hardnekkig onstuimige richtingen inslaan.  

Nanne werkt momenteel aan een serie kosmische tweelingen, die verstoffelijken in sculpturen en tekst. Kosmische tweelingband verwijst naar hoe bewustzijn in verschillende lichamen kan worden gehuisvest en het vermogen heeft om daartussen te bewegen. Het zinspeelt op de ervaring van het herkennen van een ‘zelf’ binnen en buiten het individuele lichaam.  

Nanne merkt dit vooral op in diens kunstpraktijk: „Als ik mijn atelier binnenkom, heb ik het gevoel dat ik een ruimte binnenstap waar ik al aanwezig was voordat ik er arriveerde”. Daarom geeft die via deze reeks werken de kosmische tweelingen om ons een podium en benadrukt ze de aandacht en zorg voor de materiële verwanten met wie we zo nauw samenleven.