Job van der Molen

"Drie generaties: mijn vader, ikzelf en mijn zoon. Wat zich daarin ontvouwt, is voor mij geen rechte lijn, maar een spanningsveld tussen overerving en verschil, tussen wat wordt doorgegeven en wat met de tijd vervaagt. 

Voor mij staat het spel centraal: vrij, licht en onbelast. Daartegenover staat mijn eigen ervaring, waarin ik mezelf steeds meer verwant zie aan de generatie boven mij. In dat besef wordt familie niet alleen een bron van herkenning, maar ook van confrontatie. Ik sta tussen twee generaties in: kijkend naar wat nog open is, en tegelijk naar wat al in mijn eigen lichaam zichtbaar wordt. 

Met deze installatie onderzoek ik die spanning en maak die voelbaar als een gelaagd beeld waarin verleden, heden en toekomst elkaar raken zonder samen te vallen. Wat blijft gaat voor mij over familiegelijkenis, erfelijkheid, maar ook over de kwetsbaarheid van kinderlijke vrijheid. Over wat zich voortzet, wat verandert en wat langzaam verdwijnt."