Eva Jansen

In het beeldverhaal Valwind kijkt Eva terug op haar eigen jeugd en de manier waarop zij hiermee is omgegaan. Het beeldverhaal onderzoekt hoe het is om op te groeien in een gezin waarin veel aandacht uitgaat naar één kind - en wat dit betekent voor het andere kind. Wat doet dit met iemand, en hoe uit zich dat?

Door het verhaal in een mythische setting te plaatsen, lukt het Eva om zich op een kwetsbare manier in haar werk te uiten. Het verhaal speelt zich af in een donkere, vervreemde wereld waarin de kijker een gevoel van ongemak kan ervaren. We zien hoe een kind terechtkomt in een wereld waar het misschien nog niet klaar voor is en hoe het zichzelf verliest in woede, frustratie en de gevolgen daarvan, maar ook hoe er langzaam ruimte ontstaat voor acceptatie. Het zijn terugkerende thema’s in haar werk: de omgang met eigen woede en het verlangen naar verbinding.

Inspiratie haalt ze uit een grote stroom aan indrukken, gevoed door films, boeken en alledaagse situaties. Houtsnede is haar meest gebruikte medium, maar daarnaast werkt ze ook met inkt, potlood en olieverf. Eva’s liefde voor de houtsnede komt voort uit de fysieke arbeid die hierbij komt kijken. Voor haar biedt deze werkwijze de mogelijkheid om het beeld langzaam te laten ontstaan. Haar werk kenmerkt zich door een hoog zwart wit contrast. De vloeiend en zwaar aangezette lijnen zorgen voor sterke en expressieve beelden.