Edith Ronde

"Proprioceptie toepassen in beeldende kunst, ontwikkelt een nieuw besef over ons lichaam in relatie tot de ruimte en daarmee waarneming van de wereld. Wij mensen hangen niet op de kop in een grot en leven niet op mars dus waar we fysiek kunnen zijn zegt iets over ons soort de mens.

Wij hebben besef van de ruimte door middel van proprioceptie. De Engelse neurofysioloog Sir Charles Sherrington beschrijft proprioceptie als ‘de waarneming van gewrichts- en lichaamsbeweging evenals de positie van het lichaam, of lichaamssegmenten, in de ruimte’. Het zintuig geeft antwoord op ‘Waar ben ik?’ Om het lichaam in de ruimte te kunnen ervaren is proprioceptie nodig.

In mijn beeldend werk heb ik beweging in de ruimte verbeeld d.m.v. het lopen door een spiegelend labyrint. Het labyrint heeft gestapelde vormen die bestaan uit geometrisch ovalen. Deze ovalen vormen hebben een puntje op de kopse kant zoals een blad van een plant. Deze ovalen zijn bekleed met spiegelend kunststof en hebben rimpels. Het puntje en de rimpels van het ovaal maakt dat de beschouwer het beleeft als deels organisch.

Het gefragmenteerde gerimpelde spiegelbeeld raakt het besef van ons lichaam omdat een ander spiegelbeeld wordt getoond dan die van een reguliere spiegel. 

De gestapelde vormen lijken op de gestapelde stenen die je ziet bij Stonehenge. Het prehistorisch monument. Ze zien er kwetsbaar maar ook imposant uit door dat ze op elkaar staan en kunnen blijven staan. Het naar boven gestapeld zijn verwijst naar het universum.

Degene die door het labyrint loopt ziet zichzelf gefragmenteerd gespiegeld in de ruimte en ervaart de ruimte en het lichaam. Het is daarmee een immersief kunstwerk en biedt een nieuwe kennismaking in beleving van onszelf in de ruimte."

Contact:
E.ronde@upcmail.nl