Basje Poorter

"Wonen op 7,26 m². Daarin heb ik een bed, bank en keuken. Wonen in een camper biedt weinig ruimte voor luxe, en hoewel dat eerst een knelpunt leek, ervaar ik daar steeds meer de voordelen van.

We willen allemaal een eigen huis, met eigen spullen, en het liefst op een manier dat je zo min mogelijk met anderen te maken hebt. Je woont toch liever in een vrijstaand huis dan in een flat? Hoe dan ook een plek met thermostaat, elektriciteit en stromend water, met onze westerse standaarden vanzelfsprekend. Dit alles maakt een soort hermetisch afgesloten cocon waarin je je volledig kan afschermen van alles dat daarbuiten gebeurt. Door het opbouwen van die cocon verliezen we verbinding met de buitenwereld.

Luxe en comfort zijn verwikkeld met overconsumptie en het kapitalisme. Door te leven in een bus heb ik ervaren dat veel luxe en comfort overbodig is en dat ongemak in bepaalde mate wellicht meer oplevert.

Met dit beeldend werk wordt ongemak onderzocht en vertaald naar een video-installatie. Vastgelegd bij de zee, een plek die vele betekenissen kent, waaronder vrijheid. Langs de kustlijn impliceert het verplaatsen over de rollen een oneindige weg.
De titel suggereert een soepel verloop; de handeling laat het tegendeel zien en brengt zowel fysiek als mentaal ongemak.
Luxe en comfort maken ons onbewust afhankelijk, terwijl ongemak onverwachte vrijheid en verbinding brengt.

Ontstaan vanuit verschillende invalshoeken bevat het werk achterliggende thema’s zoals kritiek op de huizenmarkt, kapitalisme en verbinding."