Æon Teunissen

æon teunissen componeert volgens een modulair systeem, (…), nabeschouwing, nasmaak, (…),  waarbij materiële arrangementen worden samengesteld binnen een neurodivergente voorstelling, waaruit alternatieve grammatica’s ontstaan, (…), glinsterende bowlingbanen, ragfijn gerinkel, (…), minder gericht op de verwezenlijking van begrip en coherentie, eerder een sfeer die een vaatstelsel weerspiegelt, (…), een betraande bourdon, (...), druppelende vaseline in de bloeiende plexus, (…), hier wordt de muzikaliteit van het materiaal opgevat als een veranderlijke taxonomie, waarin resonantie, aanwezigheid en aandacht zich vertakken op meerdere plateaus, (…), kobalt (blauw), van sequentie tot pailletten, byzantijns paars, (…), waar stimuli elkaar overlappen en in de werken opnieuw opduiken als een modulair koor, dat geen specifieke uitkomst zoekt, (…), kloppend, een woud van pijpen, bonkend, (…), op zoek naar hun voortbestaan tussen grammatica, sfeer en ordening, (…);