Voor het eerst zullen deelnemers aan de online cursus ‘Curatorial Practices in Music’ van ArtEZ Conservatorium online hun inzichten, bevindingen en visies delen met een bredere groep musici, producers, docenten en curatoren.

Voor het eerst zullen deelnemers aan de online ArtEZ-cursus 'Curatorial Practices in Music' hun inzichten, bevindingen en visies delen met een bredere groep van musici, producers, docenten en curatoren.
Je bent van harte uitgenodigd om deel te nemen aan deze bijeenkomst: kom weer in contact met oude vrienden, ontmoet nieuwe deelnemers, wissel ervaringen uit en ga in op vragen en uitdagingen die wellicht aansluiten bij je eigen praktijk.
Wil je ons laten weten of je aanwezig zult zijn? Connecting Notes, Nodes & Networks - Form
Welke meerwaarde kunnen curatoriale praktijken voor de muziek betekenen? Hoe kan een dergelijke benadering ruimte creëren voor reflectie en rijkere, boeiendere muzikale ervaringen bevorderen? Op welke manieren kan het begrip ‘zorg’ – voor het musiceren, het publiek, de geschiedenis, mogelijke toekomsten en de wereld om ons heen – jouw praktijk als creatief en curatorieel muzikant verdiepen?
We zullen een specifiek geval bekijken: kunnen we de ‘dinosaurus’ van het symfonieorkest nog steeds met een kus tot leven wekken? Zou een curatoriale benadering kunnen helpen om deze hiërarchische instellingen om te vormen tot veiligere omgevingen, waar musici meer eigenaarschap en zeggenschap ervaren? En zou Jacques Rancières concept van de geëmancipeerde toeschouwer kunnen helpen om de afstand tussen musici en publiek te overbruggen, waardoor een diepere en betekenisvollere vorm van betrokkenheid wordt bevorderd?
Drie curatoren verkennen postdisciplinaire werkwijzen, intensievere samenwerkingen tussen kunstenaars met verschillende achtergronden, de enscenering van muziek en de gevolgen die deze benaderingen kunnen hebben voor het creëren en repeteren van nieuwe werken. Hun respectievelijke context – Korzo in Den Haag (Jan Willem Troost), Nemo Ensemble in Gent (Wim Pelgrims) en het Cello Octet (Alistair Sung) – vormt een inspirerend uitgangspunt.
De drie curatoren delen een sterk verlangen om de verbinding tussen uitvoerder en toeschouwer te herstellen. Wat kunnen we van andere disciplines leren over het creëren van voorstellingen die de kunst van enscenering en communicatie omarmen? En welke uitdagingen doen zich voor bij het toepassen van dergelijke productiewijzen? We openen het gesprek met de deelnemers.
Sarina bouwt aan vrouwelijke hiphopgemeenschappen om meer ruimte voor vrouwen in de hiphop te creëren. Rimme verbindt de levendige muziekscene van Enschede met het bredere Nederlandse culturele landschap. David werkt vanuit Banja Luka aan het versterken van Europese netwerken en het bevorderen van uitwisseling tussen hedendaagse componisten, waardoor nieuwe mogelijkheden voor uitvoeringen ontstaan.
Hoe zijn deze activiteiten met elkaar verbonden? Wat werkt wel en wat niet? Welke verantwoordelijkheden kunnen of moeten curatoren op zich nemen? Wie of wat vertegenwoordigen ze, en waarom?