ArtEZ ziet het tot stand brengen van verbinding als haar belangrijkste missie voor de komende jaren. Het onderzoeksprogramma volgt de drie strategische oriëntaties van ArtEZ op kunsteducatie. 

Kunsteducatie in Nederland kent veelal, zeker in internationaal perspectief, een wat introspectieve oriëntatie. Veel projecten en lessen kennen doelstellingen vanuit een eigen interne logica en de legitimatie van kunsteducatie ligt in zichzelf besloten. Maatschappelijke relevantie en aansluiting bij artistieke actualiteit blijft vaak buiten beeld. ArtEZ wil de kunsteducatie meer extern oriënteren en plaatsen in een relevante maatschappelijke context waarin ook ruimte is voor actuele artistieke vraagstukken.

 

Door stormachtige technologische ontwikkelingen lijkt de kloof tussen ‘oude’ en ‘nieuwe’ kunst groter dan ooit. Ook de manier waarop jongeren en ouderen met kunst en cultuur omgaan en beleven is zeer verschillend. Hoe breng je traditionele kunst in aanraking met een jong publiek, en hoe maakt het ouder publiek kennis met jonge kunst? In welke vernieuwende educatieve context kan een ouder publiek en jonger publiek ontmoeten? Hoe kan een vruchtbare wisselwerking tussen kunst maken op school en thuis ontstaan? ArtEZ zoekt naar verbinding: tussen de hoge en lage kunst, tussen oude en nieuwe kunstvormen, tussen oudere en jongere kunstbeleving en het traditionele en nieuwe leren.

 

Als er iets is waarin kunsteducatie een missie heeft dan is het wel het stimuleren van artistiek talent en de ontwikkeling van creativiteit. Kunsteducatie is een belangrijke stimulator voor het ontwikkelen van eigenheid, talent en een creatief denk- en probleemoplossend vermogen. De rol van de kunstdocent en de docentenopleidingen zijn hierin cruciaal. Het onderzoeksprogramma van de master kunsteducatie levert een wezenlijke bijdrage aan de inhoudelijke koers en vernieuwing van het curriculum van de docentenopleidingen binnen ArtEZ. Onderzoek en theorievorming zijn gericht op een versteviging van de samenhang tussen kunst, maatschappij en educatie, en geeft richting aan de veranderende rol van het docentschap binnen kunsteducatie. Het onderzoeksprogramma draagt bij aan de ontwikkeling van een nieuw didactische idioom, waarin multiculturele oriëntatie en interdisciplinaire benadering centrale uitgangspunten zijn.